Sunday, 29 June 2014

Δείπνο

Το γλυκό φως των κεριών, που έκανε το στιλπνό τραπεζομάντηλο αλλά και τα δεκάδες προσεκτικά διατεταγμένα σε διάφορα μεγέθη και σχήματα, ασημένια και γυάλινα σκέυη να λάμπουν, τελειοποιούσε το ήδη εξαιρετικά ρομαντικό τραπέζι.

Ο εξαιρετικά καλοντυμένος νεαρός, μπροστά στην θέα της εξίσου καλοντυμένης νεαρής, σηκώθηκε, όπως πρόσταζαν οι στοιχείωδεις κανόνες ευγενίας, και τράβηξε πίσω την καρέκλα που βρισκόταν απέναντί του, κάνοντάς της χώρο να κάτσει.

Αφού περίμενε να καθήσει εκείνη, κάθησε και ο ίδιος και με αργές κινήσεις άνοιξε το μπουκάλι από το λευκό κρασί (τουλάχιστον 20 χρόνων) που είχε διαλέξει ο ίδιος και γέμισε τα δυό κρυστάλλινα ποτήρια.

Ύστερα ύψωσε το δικό του ποτήρι για πρόποση: "Για πάντα μαζί!" είπε κοιτώντας τη συνδαιτήμονά του στα μάτια με εκείνο το πολλά υποσχόμενο ύφος του. "Για πάντα μαζί!" απάντησε εκείνη και ξέσπασαν και οι δυο σε δυνατά γέλια. Ο καθένας για διαφορετικούς λόγους.


No comments:

Post a Comment