Monday, 11 August 2014

Αυγουστιάτικα Τριπ

Περπατώντας γρήγορα στο δρόμο, ο ήλιος καίει το δέρμα μου, διαπερνάει τη ματιά μου, διαπερνάει τη ματιά σου.

Η θολή ατμόσφαιρα κοροϊδεύει το βλέμμα - μοιάζει σα να στέκεσαι στο απέναντι πεζοδρόμο αλλά δεν είσαι εσύ. 

Τα κοντά τζιν σορτσάκια συνεχίζουν νωχελικά την καθιερωμένη καθημερινή πορεία τους. 

Ο κόσμος περπατάει πιο αργά, η ρουτίνα επαναλαμβάνεται πιο αργά, ο πλανήτης περιστρέφεται πιο αργά, μπας και αντέξει τη ζέστη. Ο ιδρώτας της κοινωνίας μπλέκεται με τη βρώμα της πόλης, δημιουργώντας εκείνη την ιδιαίτερη μυρωδιά του καλοκαιριού.

Bγαίνοντας από το σταθμό, δίνω το χρησιμοποιημένο μου εισητήριο σε μια άγνωστη κοπέλα και εκείνη χαμογελά. Η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο και με κάνει να νιώσω ζωντανός. "Και αν το κράτος μας παρακολουθεί; Και αν μας πιάσουν;" 

Αφήνω  πίσω μου το σταθμό και σκέφτομαι πως θα 'θελα εκείνη η άγνωστη κοπέλα να ήσουν εσύ. Να σου έδινα το εισητήριο και να φεύγαμε μαζί. Με εκείνο το τρένο που πηγαίνει πιο πέρα από την πόλη, πιο πέρα από την καθημερινότητα, πιο πέρα από την πραγματικότητα. 


Friday, 8 August 2014

Τους ανέργους

Αναταραχή επικράτησε στην αίθουσα του κατά τα άλλα ήσυχου κοινοβουλίου καθώς ο βουλευτής της κυβέρνησης, παίρνοντας το λόγο χτύπησε με δύναμη το χέρι του στην έδρα και ύψωσε τον τόνο της φωνής του. "Είστε αχρείοι συνάδελφοι και συναδέλφισσες της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης! Θα έπρεπε να ντρέπεστε! Επαναλαμβάνω! Να ντρέπεστε!" Ύστερα, θέλοντας να ικανοποιήσει την περιέργεια στα μάτια όλων και τους σκόρπιους ψίθυρους που πεταγόντουσαν από δω και από εκεί, πήρε στο χέρι του μια εφημερίδα  και τη σήκωσε ψηλά.

"Αναρωτιέμαι! Η αχρειότητά σας δεν έχει τέλος; Πόσο χαμηλά θα πέσετε κύριοι; Αναρωτιέμαι!". Και ενώ οι σκόρποι ψίθυροι άρχισαν να ξεπετάγονται όλο και πιο ψηλά και όλο και πιο άτακτα, και αφού ο πρόεδρος διέταξε ησυχία,ο βουλευτής συνέχισε, μετά από ολιγόλεπτη παύση: "Και εξηγούμαι! Σελίδα πρώτη φύλλου αρ. 381 της εφημερίδας "Εφημερίς της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως", είπε και έδειξε με το δάχτυλό το αναφερθέν πρωτοσέλιδο, "διαβάζουμε όλοι με μεγάλα έντονα μαύρα γράμματα: 'Κοροϊδεύουν τους άνεργους'  ".  "Μα καλά, καμία ντροπή πια;" φώναζε, κατακόκκινος πια, ο βουλευτής της Κυβερνήσεως προς τα έδρανα των βουλευτών της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως. "Κοροιδεύουμε τους  ανέργους, α' πληθυντικός, ναι, α' πληθυντικός, θα έπρεπε να είναι ο τίτλος, συνάδελφοι και συναδέλφισσες της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης", ακούστηκε η φωνή του βουλευτού μέσα στο συνεχές θόρυβο από τα έδρανα της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως.

 "Και επειδή κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε, εξηγούμαι περαιτέρω: Μέχρι και τα μωρά παιδιά γνωρίζουν -χάρη στην παιδεία που προσφέρει η κυβέρνησή μας βεβαίως, βεβαίως-  ότι οι τρισύλλαβες λέξεις όταν συντάσσονται καθαυτό τον τρόπο τονίζονται στη δεύτερη συλλαβή, συνάδελφοι και συναδέλφισσες της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης! Μέχρι και οι πέτρες το γνωρίζουν αυτό! Αλλά έρχεστε εσείς και με θράσος γράφετε τους άνεργους τονίζοντας τη λέξη στην πρώτη συλλαβή! Έρχεστε εσείς, συνάδελφοι και συναδέλφισσες της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, και αφαιρείτε το βασικό δικαίωμα της σωστής ορθογραφίας σ' ένα τόσο πληττόμενο κομμάτι της κοινωνίας όπως οι άνεργοι!Τους ρίχνετε αλάτι στην πληγή της ανεργίας τους, γράφοντάς την και λάθος! Σαν να μην έφταναν τα βάσανά τους, τους αντιμετωπίζετε σαν ένα σκουπίδι, σαν ένα ασήμαντο εμπόδιο του κόσμου της ελληνικής ορθογραφίας!  Έρχεστε εσείς και τους αφαιρείτε με αυτό τον βάναυσο τρόπο την ταυτότητά τους! Τους κάνετε ένα μηδενικό!  Και αναρωτιέμαι! Έχει πάτο το βαρέλι της ντροπής; Θα σταματήσει πουθενά αυτή η κατρακύλα; Αλήθεια, συνάδελφοι και συναδέλφισσες της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, εσείς που υποτίθετε ότι τόσο κόπτεστε για τους άνεργους και τους φτωχούς, θα κάνατε το ίδιο λάθος με τους επιχειρηματίες πχ; Θα τους γράφατε ποτέ επιχειρηματιές ή επιχειρημάτιες;  Τους τραπεζίτες άραγε θα τους γράφατε τράπεζιτες εκ παραδρομής ;Αναρωτιέμαι! Σημαίνουν τελικά τίποτα για σας οι άνεργοι τούτης της δοκιμαζόμενης χώρας, που ούτε να μπείτε στον κόπο να τους γράψετε ορθογραφημένα δεν μπορείτε; Αίσχος κύριοι και κυρίες της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης! Αίσχος! Θα έπρεπε να ντρέπεστε!"

Ο Σάκης ο άνεργος που παρακολουθούσε την συνεδρίαση της βουλής από το σπίτι του ήταν στ'αλήθεια εξοργισμένος. "Πάλι καλά που δεν ξέρω ανάγνωση" σκέφτηκε και πάτησε θυμωμένα το κουμπί για να κλείσει η τηλεόραση.

 Ήταν το τελευταίο πράγμα που είδε, μιας και λίγα λεπτά αργότερα ένα συνεργείο σταλμένο από την τράπεζα του πήρε την τηλεόραση μαζί με τα υπόλοιπα έπιπλα του σπιτιού λόγω κάποιου δανείου που δεν είχε πληρώσει.