Posts

Showing posts from November, 2017

Συναισθύματα

Image
M’αρέσουν τα λουλουδάτα φορέματα, που όταν στροβιλίζονται, με ριπές καθάριου αέρα το πρόσωπό σου μαστιγώνουν.
Μ’αρέσουν τα γεμάτα βλέμματα, απορίας, και τα μυαλά που ό,τι λες σαν σφουγγάρι απορροφούν.

Μ’αρέσουν τα μεγάλα μάτια που υγραίνονται, αντανακλώντας συναισθήματα κι αντιδράσεις σε λέξεις και πράξεις.

Μ’αρέσουν τα μάτια που σπινθηρίζουν, στο λιγοστό φως των μπαρ, γεμίζοντάς σε με μια
περίεργη αισιοδοξία για το μέλλον, μια ανεξήγητη όρεξη για ζωή,
όταν σε κοιτάνε.

Μ’αρέσουν τα ακαθόριστα δειλά αγγίγματα, που τους σκοπούς αποκαλύπτουν και τα φράγματα του δισταγμού σπάνε.

Μ’αρέσει η μυρωδιά των δέντρων στη πρώτη βόλτα στο πάρκο, οι πρώτες ερωτήσεις,
οι πρώτες απαντήσεις,
οι πρώτες απορίες,
τα πρώτα καρδιοχτύπια στα πρώτα τηλεφωνήματα,
οι πρώτες φοβίες,
οι πρώτοι εφησυχασμοί.
Μ’αρέσει η ζωή, γιατί κυοφορεί καθημερινές στιγμές
που απλώς συμβαίνουν χωρίς να τις παρατηρούμε,
μα τελικά μένουν αναμνήσεις ανεξίτηλες.

Μ’αρέσει Εκείνη, εκείνες,
γιατί σε κάνουν να αισθάνεσαι, να αισθάνομαι, …

Ο καλός άνθρωπος

Όταν έδωσε Πανελλήνιες ήταν πολύ καλός για να περάσει εκεί που ήθελε, έτσι πέρασε εκεί που ήθελαν οι γονείς του.

Όταν μπήκε στρατό, ήταν πολύ καλός για είναι σε κάποιο πόστο, οπότε έκανε σκοπιές.
Όταν έψαξε δουλειά, ήταν πολύ καλός  για να τον προσλάβουν, και έτσι δεν κατάφερε να βρει τίποτα παρά μόνο με μέσο.
Όταν ερωτεύτηκε την Μαίρη, ήταν πολύ καλός για εκείνη,  και έτσι χώρισαν, και συμβιβάστηκε με κάποια άλλη.

Ήταν τόσο καλός, που το τόνισε μέχρι και ο παπάς στον επικήδειό του.

Ζωή σε λόγου μας.

Αμήν.

Black (Fri)Day

Image
Μαύρες Παρασκευές, και μαύρες μέρες,
μαύρα αισθήματα στη μαύρη μας καρδιά.

Μαύρο το μέλλον μας, μαύρες φοβέρες, μαύρες ελπίδες που διαψευστήκαν ξαφνικά.

Μαύρος ο έρωτας, μαύρη η αγάπη,  δίχως εσένα που είσαι κάπου μακριά,

Μαύρη ρουτίνα που ζούνε μαύροι ανθρώποι, που το άγχος τους καταπλακώνει σα σκιά.

Κοιτώ τριγύρω μου, τα πάντα μαυρίσαν,
Μαύρο πηχτό το χρώμα που κυριαρχεί.

Μαύρα τα λόγια που κυβερνήσεις ξεστομίσαν,  μαύρα τα χρόνια που απομένουν στη ζωή.

Όσο κι αν αναρχικοί και ποιητές το προσπαθήσαν,
το μαύρο χρώμα έχει αρκετά λοιδωρηθεί.

Καθώς σ'αφήνω, στην μαύρη πλάνη,
μέσα στην φούσκα σου της μαύρης μοναξιάς,
βαθιά ελπίζω αν δεν έρθει η αλλαγή,
το μαύρο χρώμα τουλάχιστον ν'αποκατασταθεί. 

Το τέλος της ιστορίας

Image
Τελειώνει η ιστορία;
Και τί είναι η ιστορία για να τελειώσει;
Ιστορία είναι η ανθρώπινη αντίληψη για την χρονική εξέλιξη της πραγματικότητας.
Φιλοσοφική άποψη.
Υπάρχει αντίληψη χωρίς πραγματικότητα;
Φιλοσοφικό ερώτημα.
Οι φιλόσοφοι προσπάθησαν να ερμηνεύσουν τον έρωτα, καθήκον των εραστών είναι να τον αλλάξουν.
Οι μεγάλοι του ιστορικού υλισμού θα με περιγελούσαν.
Οπότε. Επαναδιατύπωση.

Ιστορία είναι η σύγκρουση των αντικρουόμενων συμφερόντων δύο εραστών. 

Ο Κώστας άφησε για λίγο τις σκέψεις του μόνες, και κοίταξε μια πλήρως πραγματική τελειωμένη ιστορία του που καθόταν σε ένα τραπέζι λίγο πιο δίπλα από το δικό του. Μια τελειωμένη ιστορία,που πιθανόν βρισκόταν στην αρχή μιας νέας, δικής της, ιστορίας αν έκρινε από τον τύπο που καθόταν δίπλα της.

Ο Κώστας χαμογέλασε πικρά, χωρίς να μπορεί να καταλάβει το γιατί.

Μήπως είναι η ιστορία δεν είναι μία αλλά πολλές;
Μήπως οι πολλές ιστορίες εξελίσσονται σε παράλληλες χρονικότητες;
Όπως τα μνημόνια και η θέληση της κυβέρνησης για σοσιαλισμό, σύμφωνα με κά…

Έρωτας χωρίς καλώδια

Image
Η γνωριμία,

swipe right στις επιθυμίες μας,
swipe left στις ανασφάλειές μας,
Like, 

ή όχι Like,
Friend request,

accept,
ή ignore, 

ναι 
ή όχι,
μηδέν
ή ένα,
έρωτας
ή πόνος,
ζωή
ή μη ζωή,
μήνυμα που στάλθηκε
αλλά δε διαβάστηκε,
μύνημα που διαβάστηκε,

αλλά δεν απαντήθηκε,
και τα megabyte,
τα megabyte τελειώνουν,
λίγα megabyte ακόμα, 
και ύστερα,
ύστερα τι;


Τα συναισθήματα,


φατσούλα χαρούμενη,

φατσούλα προβληματισμένη,
φατσούλα λυπημένη,
φατσούλα οργισμένη,
φατσούλα "σ'αγαπώ, τί κάνεις, άντε και γαμήσου"; 

Η επαφή, 

ένα χάδι σε ένα τζάμι, 

Gorilla Glass 3, 
για να μη χαράζεται, 
από τα σημάδια που αφήνει ο πόνος, 

σκεφτόμαστε χαμογελώντας πικρά,

καθώς επικοινωνούμε με αγνώστους,
βαδίζοντας,
σκυμμένοι προς το άγνωστο,
και παρατηρώντας ,
τα πρόσωπά μας παραμορφωμένα,
από την αντανάκλαση μιας μαύρης οθόνης.