Thursday, 30 October 2014

Σε είδα

καθισμένη στο μάρμαρο σε έξοδο του Μετρό να παίζεις με τα κουμπιά της φωτογραφικής σου μηχανής και να κουνάς χαριτωμένα τα πόδια σου πέρα δώθε και ύστερα να ξαπλώνεις

στο γρασίδι κάποιου πάρκου κάποιας Πανεπιστημίουπολης και κοιτώντας τον ουρανό αφήνοντας τον χρόνο να κυλάει, χωρίς να σε ακουμπάει, χωρίς να σε νοιάζει, βλέποντας

κάποια ταινία σε κάποιο μικρό σινεμά, που χωράει βία άλλους δυο - τρεις ανθρώπους, και ύστερα να διαφωνείς με μανία για το τί ήθελε να πει ο σκηνοθέτης πίσω από αυτά που τελικά είπε και με τους τρεις, κουνώντας τα χέρια σου με μανία,

καθώς έτρεχες να με πιάσεις, μεθυσμένη σε κάποιο σοκάκι του κέντρου, σ' ένα κυνηγητό που μόνο εμείς οι δύο θα ξέραμε πώς παίζεται, και μετά να πετάγεσαι πάνω μου και να με σφιχταγκαλιάζεις όταν 

αρχίζει η δυνατή μπόρα, και εμείς πιασμένοι χέρι - χέρι παρατηρούμε τον κόσμο να βιάζεται να προστατευθεί, ενώ εμείς περπατάμε αργά, βλέποντας τον χρόνο να περνάει, τις μέρες να κυλούν, αφήνοντάς μας ανέπαφους, γιατί εμείς ήμαστε και θα είμαστε για πάντα, γιατί θα νικήσουμε το χρόνο, όπως θα μας αρέσει τότε να πιστεύουμε, με εκείνη την ηλίθια τόλμη και αισιοδοξία που σου δίνει το γεγονός ότι είσαι ερωτευμένος. 

Και τότε

γνωρίζοντας ότι οι λέξεις, και η επικοινωνία, οι συνθήκες και η καθημερινότητα, δεν ευνοούν τη γνωριμία δύο πλήρως ξένων μεταξύ τους ανθρώπων σε λίγα δευτερόλεπτα έξω από μια στάση του Μετρό, ευχήθηκα

ο χρόνος να περάσει, μέχρι κάπως, κάπου, κάποτε να γνωριστούμε, και τότε

ο δείκτης του ρολογιού να σταματήσει μια και καλή, πάντα εκεί, στην στιγμή της γνωριμίας μας, του πρώτου φλερτ, του πρώτου φιλιού, του πρώτου έρωτα, αφήνοντας μας ανέπαφους, νέους, αιώνιους, με εκείνη την ηλίθια τόλμη και αισιοδοξία που σου δίνει το γεγονός ότι είσαι ερωτευμένος.


Μέχρι τότε 

θα γραφτώ σε κάθε σχολή φωτογραφίας, κινηματογράφου και θεάτρου, θα συμμετάσχω σε όλα τα ερασιτεχνικά σεμινάρια εξωτικών κρουστών, ανατολίτικης κουζίνας και αυτοσχέδιου κινηματογράφου και θα παρακολουθήσω όλες τις βουβές παραστάσεις σε όποιο πειραματικό υπόγειο θέατρο βρω μπροστά μου, μπας και σε συναντήσω, χαριτωμένη χιπστερού. 

1 comment: