Saturday, 19 July 2014

زواج

Σα μεθυσμένος ακούω συνέχεια έναν επαναλαμβανόμενο βόμβο - μοιάζει με το όνομά μου αλλά δεν είμαι σίγουρος αν είναι το όνομά μου  - το μόνο που ξέρω είναι ότι είναι επαναλαμβανόμενος - το ακούω ξανά και ξανά - τρυπάει τα αυτιά μου - προσπαθώ να αναγνωρίσω

τη φωνή.

Μου θυμίζει κάτι - όπως και ο ήχος - τον ξέρω - νομίζω πως τον ξέρω αλλά δεν είμαι σίγουρος - δεν είμαι για τίποτα σίγουρος - προσπαθώ να καταλάβω τι που πως πότε, γιατί, ποιος, τί - προσπαθώ - προσπαθώ να θυμηθώ - θυμάμαι ότι κάπως, κάποιος, κάποτε,

εκείνη.

Θυμάμαι.

Εκείνη, εγώ, αυτοί, εμείς, καλοντυμένοι, έτοιμοι, ευτυχισμένοι, πατέρας, μητέρα, αδέρφια, λουλούδια, όλα έτοιμα, όλα στην εντέλεια ερώτηση, για μέλλον, θέλεις, απάντηση, θέλει, και τότε,

η φωνή.

Ένα όνομα - δεν θυμάμαι -  πάνε μέρες, μήνες χρόνια - το φωνάζουν - το φωνάζω - ακούω - έναν επαναλαμβανόμενο βόμβο -  σκίζει τον αέρα - σκίζει την πραγματικότητα  -  και άλλα ονόματα - πολλά ονόματα - τα φωνάζουν - ο φοβερός βόμβος - κόβει κάθε δυνατότητα επικοινωνίας - όλοι φαίνονται να ανοιγοκλείνουν τα στόματά τους - κάτι θέλουν να πουν μα δεν μπορούν - μα γιατί δεν το λένε - κάπου κοιτάνε - κάπου κοιτάει και εκείνη - είναι έντρομη - είμαστε έντρομοι - ο Άμπου Άλι γίνεται κομμάτια - αίματα - αίματα πετάγονται παντού - δεν μπορεί να γίνεται αυτό - μα γιατί γίνεται αυτό - μα γιατί γίνεται αυτό - και άλλο όνομα - τώρα - τώρα κοιτάνε εμένα - γυρνάω να κοιτάξω και 'γω -  και ξαφνικά,

σκοτάδι.

Πάνε μέρες, μήνες, χρόνια στο λευκό δωμάτιο - που  προσπαθώ - προσπαθώ - προσπαθώ να θυμηθώ  - το όνομά μου - το όνομά που όπως το έλεγε εκείνη - προσπαθώ να φέρω στη μνήμη μου - τη φωνή της - προσπαθώ να τη ξανακούσω - μα το μόνο που ακούω είναι

έναν επαναλαμβανόμενος βόμβο.


No comments:

Post a Comment