Monday, 30 September 2013

Ραντεβού

Την κοίταξε. Είχε ντυθεί και "φτιαχτεί" ειδικά για το ραντεβού. Διακριτικά. Όχι τίποτα φαντεζί. Αλλά αυτός πάντα καταλάβαινε αν ντυνόταν ειδικά για το ραντεβού. Καταλάβαινε αλλά εκείνος δεν ντυνόταν ποτέ ειδικά. Για τα ραντεβού.

Ήταν όμορφη. Ή δεν ήταν; Μα τί έλεγε, πάντα ήταν όμορφη. Ή μήπως όχι; Μερικές φορές ήταν όμορφη, μερικές άλλες όχι. Ναι, αυτό ήταν. Πότε ήταν η τελευταία φορά που ήταν όμορφη; Σκατά. Δεν ήξερε.

Την κοίταξε. Εκείνη του χαμογέλασε βεβιασμένα, και ανακάτεψε αμήχανα το τσάι της. Αυτός της ανταπέδωσε ένα επίσης βεβιασμένο μειδίαμα, αυτό που του είχε πει ότι του πήγαινε πολύ, και ξαναγύρισε στις σκέψεις του.

Είχε ώρα που δεν μιλούσαν. Τα έλεγαν όλα με το βλέμμα. Μαλακίες. Τίποτα δεν έλεγαν με το βλέμμα. Τί μπορείς να πεις με ένα γαμωβλέμμα; Τίποτα. Δεν έλεγαν τίποτα.

Τουλάχιστον ήταν ευτυχισμένος. Μα, πως να μην ήταν; Αφού ήταν μαζί. Σκατά. Λάθος πρόταση. Τουλάχιστον, ήταν ευτυχισμένος; Αυτή ήταν η σωστή πρόταση. Βιάστηκε να απαντήσει ναι. Έπρεπε να ήταν ευτυχισμένος. Αφού ήταν μαζί. Έπρεπε. Έπρεπε. Έπρεπε, αλλά ήταν;

Κάποτε ήταν σίγουρα ευτυχισμένος. Προσπάθησε να θυμηθεί τις στιγμές εκείνες που ήταν ευτυχισμένος. Στιγμές. Ευτυχία. Βόλτα στο πάρκο. Ευτυχία. Πρώτο φιλί. Ευτυχία. Σκατά. Τί ευτυχία; Σίγουρα είχαν περάσει ευτυχισμένες στιγμές μαζί. Σίγουρα είχαν περάσει ευτυχισμένες μαζί;

Την ξανακοίταξε. Του χαμογέλασε. Της χαμογέλασε επίσης. Ήταν όμορφη; Έλεγαν τίποτα με το βλέμμα; Ήταν ευτυχισμένος; Δεκάδες απορίες χώθηκαν με φόρα στο μυαλό του ταυτόχρονα και συγκρούστηκαν δημιουργώντας μια τεράστια έκρηξη.

Ξαναέσκυψε στον καφέ του. Προσπάθησε να σκεφτεί. Στιγμές. Ομορφιά. Επικοινωνία.  Έπρεπε να ήταν ευτυχισμένος. Δεν μπορούσε να μην ήταν. Έπρεπε. Στις ταινίες ο έρωτας είναι ευτυχία. Στις ταινίες ο έρωτας είναι. Στις ταινίες.

Έρωτας. Η αμήχανη στιγμή που γνωρίζεις κάποια και δεν μοιάζει με κάποια. Κλισέ με πεταλουδίτσες και στομάχια. Εκείνη ήταν η κάποια. Εκείνη ήταν η κάποια;

Το κεφάλι του πήγε να σπάσει. Πίεσε τον εαυτό του να σκεφτεί και άλλο. Γιατί η κάποια να μην είναι απλά σαν μια κάποια; Η κάποια είναι κάποια. Και αυτός ένας κάποιος ήταν. Όλοι κάποιοι είμαστε.

Ο έρωτας, λοιπόν. Ο έρωτας; Η ευτυχία; Την ξανακοίταξε. Χαμόγελα. Κενά Βλέμματα. Ανακάτεμα τσαγιού. Η κάποια ανακάτευε ωραία το τσάι. Ανακάτευε ωραία το τσάι; Πολλές απορίες.
Ξαφνικά ένιωσε κάτι. Πεινούσε.

Στιγμές. Ευτυχία; Ταινίες; Επικοινωνία; Πείνα; Πείνα σίγουρα.

Την ξανακοίταξε. Ξαφνικά, όλες του οι απορίες φάνηκαν να απαντιούνται. Έβγαλε λεφτά για καφέ και τσάι, τα άφησε στο τραπέζι, την πήρε απ' το χέρι.

Βγήκαν έξω. Περπάτησαν αγκαζέ. Βόλτα στο πάρκο. Στιγμές. Ευτυχία; Όχι ευτυχία. Όμορφη; Μάλλον όχι σήμερα. Επικοινωνία; Δεν μιλούσαν. Περπατούσαν. Στις ταινίες; Ναι, στις ταινίες.

Μετά από αρκετή ώρα, έφτασαν στο σουβλατζίδικο του κυρ Μάκη. Πήραν τρία πιτόγυρα, δυο αυτός και ένα εκείνη. Τρία πιτόγυρα απ' όλα, χωρίς τζατζίκι. Γιατί το τζατζίκι κάνει την ανάσα να βρωμάει.


No comments:

Post a Comment