koultoura

Κάθε φορά που περνούσε από εκείνη τη γωνία, δέσποζε η ίδια, ξεθωριασμένη πια, διαφήμιση: "Πατατάκια: πιο τραγανά από ποτέ!".  Κάθε φορά που περνούσε εκείνη τη γωνία, αναλογιζόταν όλες εκείνες τις φορές που είχε φάει πατατάκια.  Την πρώτη φορά που του έδωσαν να δοκιμάσει ένα πατατάκι μαζί με την προειδοποίηση ότι αν έκανε ψίχουλα θα τον σκότωναν. Ή τότε, που το περιεχόμενο της σακούλας χύθηκε όλο πάνω του, καθώς τον είχε πάρει ο ύπνος μπροστά από μια τηλεόραση που έπαιζε "χιόνια". Τότε, που τα μασουλούσε νωχελικά, μπροστά από έναν διθέσιο καναπέ που όμως είχε μια άδεια θέση. Τότε, που τα χλαπάκιαζε αχόρταγα σε ένα αεροδρόμιο κρατώντας δύο εισητήρια αεροπλάνου που λογικά δεν θα επικυρωνόντουσαν ποτέ. Όταν τα κατάπινε αγγχωμένος ενώ περίμενε ένα σημαντικό τηλεφώνημα, ή λιγο αργότερα, ακόμα πιο αγγχωμένος, μόλις εκείνο το σημαντικό τηλεφώνημα τελείωσε. Κάποια φορά που είχε την τύχη να μοιραστεί το περιεχόμενο της σακούλας.  Ή εκείνη τη φορά, περιμένοντας μόνος, στην αίθ...

 ,7 μήνες και κάτι ψιλά κουλτούρας  (στο ιντερνέ).

και 8 μηνες. Κάλιο πέντε και στο χέρι, παρά γαϊδουρογύρευε.

 Οι άνθρωποι που χάσαμε είμαστε εμείς. Ένα χάδι, ένα χαστούκι, ένα φιλί, μια αυθόρμητη ατάκα που κρατήσαμε σφιχτά σαν φυλαχτό. Ένα απειροελάχιστο ερέθισμα που χωρίς να το  καταλάβουμε τρύπωσε στο υποσυνείδητο μας και έκτοτε δεν λέει να βγει ούτε με εξώδικο.  Οι άνθρωποι που χάσαμε είμαστε εμείς. Και οι άνθρωποι που θα γίνουν, θα είναι και αυτοί εμείς.  Και σαν μια ενιαία υποσυνείδητη και ασυνείδητη συνείδηση που συνδέεται νοητά με μια φανταστική κλωστή, όλοι, αέναα και αιώνια, θα είναι ένας.  Και ένας θα είναι όλοι. Κάτι τέτοιες μαλακίες άλλωστε είπαν κι άλλοι στο παρελθόν, και έγιναν διάσημοι. Ο Αϊζενχάουερ είπε, ότι η απόβαση στη Νορμανδία ήταν επιτυχής, γιατί οι Σύμμαχοι είχαν καλύτερους μετεωρολόγους από τους Γερμανούς . Ίσως η απόβαση της ανθρωπότητας στον πλανήτη Γη να ήταν επιτυχής, αν είχαμε καλύτερους προγόνους. Ή, αν είχαμε καλύτερους εμείς.  Προς το παρόν, έχουμε αναθέσει την πρόβλεψη του καιρού στο ΑΙ.